Verhaal van oud-deelneemster Merel

Hallo mijn naam is Merel

Ik ben 27 jaar en heb mijn eetstoornis gelukkig niet meer zo hard nodig. Door veel steun, liefde, luisterende oren, knuffels én therapie, gaat het beter met me. Ik heb veel hulp gehad van Stichting Eetstoornissen. Hier heb ik geleerd om mijn gevoel weer toe te laten en mezelf te accepteren. Ik vind het af en toe nog steeds heel lastig, maar ik zet mijn eetstoornis er (bijna) niet meer voor in.

Wat mij ook heel veel heeft geholpen is schrijven. Een tijdje geleden heb ik mijn schrijfsels gebundeld en het laten uitgeven als boek. Heel erg spannend, maar ook fijn. Hierdoor krijg ik nog meer begrip uit mijn omgeving, omdat mijn boek heel duidelijk maakt waar een eetstoornis écht over gaat, en dat is niet over eten! Mijn boek, “Achter mijn Glimlach” heeft mij toen geholpen om mijn gedachten op een rijtje te krijgen en helpt mij nu, door begrip uit mijn omgeving. Eindelijk erkenning, en dat is (denk ik) waar veel mensen met een eetstoornis behoefte aan hebben. Begrip, erkenning, steun en liefde.

Liefs Merel van Dam

Kijk ook eens op de Facebook pagina van Merel.